Als je het meeste in de praktijk hebt geleerd is het niet zo makkelijk gewoon je opleiding te vermelden. Maar als ik alleen maar een gewone opleidingen had gedaan, was ik niet oorspronkelijk geweest. Voor zelfstandig denken is wat moed nodig. Want de hele wereld is constant tegen.

Ik kom uit een familie met een oom en tante die een reformzaak hadden in Amersfoort. Oom was ook lid van de vegetariërsbond. Interesse voor voeding heb ik toch wel vanaf mijn twaalfde. Ik heb een Mulo A + wiskunde diploma, en wel van 1965. Meteen van school begonnen op het laboratorium van het Diaconessenhuis in Haarlem. (halve dagen) De hogere laboratoriumschool gedaan in Amsterdam, diploma HBO A, algemeen klinisch 1969. Voor mijn examen een half jaar in het oude Wilhelmina Gasthuis in Amsterdam gewerkt, eigenlijk om naar de kunstacademie te gaan na mijn diploma. Het mocht niet zo wezen en ging dus terug naar Haarlem.

Algemeen klinisch bestaat niet meer. Maar toen was je dus algemeen inzetbaar. Je kende het hele lab. Alle afdelingen. Je wist ook nog over welke patiënten het ging. Want het materiaal moest nog zelf afgenomen worden. Dus eerst 's morgens de afdelingen langs om bloed te prikken. Het gaf een grotere verbondenheid en belangstelling voor de desbetreffende patiënt. Men lag nog lang in een ziekenhuis, dus kennismaking genoeg.

Het Elisabeth Gasthuis verhuisde naar een nieuwe locatie en wij kregen daardoor veel nieuwe specialismen. Het laboratorium werd er niet groter op en het aantal personeelsleden ook niet. Stress dus.

Mijn collega's heb ik toen al bijgevoerd wat betreft gezond eten. Muesli, fruit e.d. Men moest het zien vol te houden. Veel overuren. Tot grote verbazing van de klinisch chemicus. Ik had er dus een baan bij. De hoofdanaliste was bang voor concurrentie, dus ik ben vertrokken naar het Zeewegziekenhuis te Velsen, omdat mij gevraagd werd daar hoofd van de afdeling haematologie te worden met als bijkomstigheid een kleine zelfstandige afdeling klinische cytologie.

Er was een cytologische consulent wonende te Wassenaar en ik kreeg vanuit het ziekenhuis verplicht les van hem. Hij was tevens radiotherapeut, oncoloog en gaf mij niet alleen les in cellen, maar gaf ook de zg. protocollen aan bij bepaalde ziekten. Dus bij borstkanker dit en bij lymfklierkanker dat. Ik was zo 24 en ik had daar toch een andere kijk op.

De dieettherapie van Moerman, Nolfi ,Kollath e.d. Dus ik vertelde hem dat het anders kon. Woedend, Moerman "vermoorde" zijn patiënten. Ik gaf toen aan dat Moerman niet met een paplepel naast zijn patiënten ging zitten en dat het goed wel mogelijk was dat die mensen zijn dieet en zo niet goed opgevolgd hadden . En dat het er dus omging om zijn theorie te testen. Kortom ik mocht het hem gaan bewijzen.

Ik kwam een mevrouw van 65 jaar tegen die al 20 jaar een gemetastaseerd mammacarcinoom had. Je kon de bultjes overal zien zitten. Op 48 jarige leeftijd kanker gekregen, nog een dikke naald punctie gehad van een chirurg, dus een half jaar later een gemetastaseerd proces. Flink bidden gaf de specialist aan, wel hij was eerder dood als zij. Ze had nog een man van 33 jaar ouder en een dochter van 8, dus het was haar tijd nog niet. Ze ging dus het Nolfi dieet volgen naar een Deense arts die zelf borstkanker had gehad en zichzelf had genezen met een rauwkostdieet.

Humlegaarden te Humlebaek , was bekend in die tijd als hospitaal voor rauwkostbehandelingen. Ik stelde dus de cytoloog/radiotherapeut aan haar voor en hij was verbaasd. Haar ene long zat vol tumor en toch hield deze dame een gesprek met ons van 2 uur. Trap op, trap af, om materiaal op te zoeken en toen hij later de röntgenfoto zag, geloofde hij zijn ogen niet. Patiënten met long kanker die hij kende waren met een kwartier al buiten adem met een veel kleinere tumor. De dame in kwestie bleek een levend 'lab' voor mij. Ze ging nog 6 weken naar haar dochter in Engeland om op de kleinkinderen (3) te passen. Maar dat werd te veel van het goede. Ik had nog samen met haar zeem en spons gekocht , omdat de ramen er zo vies waren. Maar er was daar ook nog een baby van een half jaar, echtgenoot van 99, een hond en een geit (melken). Dus ze kwam aan zelf eten niet meer toe. En bij kanker is het zo, eten of gegeten worden.

Dus ik kreeg brieven en ik heb er toen voor gezorgd dat ze in het ziekenhuis bij mijn radiotherapeut kwam en na 6 weken bestralen was de ene long weer helemaal schoon. Maar ze had alle potten en pannen voor haar behandeling in de vensterbank staan, voor de verpleging was ze een bezienswaardigheid en toen ze op een geven moment er een blaasontsteking bij kreeg, moest ik haar het 'medicijn' voorschrijven, want antibiotica. Dat nooit.

Als arts was de peut in problemen, want hij wist van niets. Hij belde mij n.b. toen ik even op bezoek was bij zijn vriend ,prof dr P.Lopes Cardozo. De wereld staat een beetje op zijn kop als iemand de arts gaat vertellen wat hij moet voorschrijven. Deze vrouw ging later naar een antroposofisch verpleegtehuis en daar werd het nog minder , want ook daar werd van haar dieet niet veel begrepen. Ook haar gebit ging steeds losser zitten, dus kauwen was er ook niet echt meer bij. Haar man was in een verpleeghuis in Engeland achtergebleven en later heeft ze hem naar Driebergen teruggehaald (Met de nachtboot ,koffers, en ze was hooguit 1.60 lang en 40 kilo.) De man was vreselijk dement, liet zien dat hij haar helemaal niet nodig had en 14 dagen later was ze dood. Hersen metastasen. Wat wilskracht vermag. Het gegeven dat voeding en emotie van groot belang was werd ook voor de radiotherapeut een feit. Later werd hij voorzitter van de BROM. Om voor de regering het Moerman onderzoek af te ronden.

Dat rapport is in 1990 verschenen en was niet mogelijk geweest zonder mijn kennis over voeding. Want anders denken over eten is erg moeilijk . Ik heb zelfs de diëtisten in zijn ziekenhuis bijles gegeven over bv. het Moerman dieet, maar de gedachtengang is zo anders. Ze lieten de uitleg toch maar liever aan mij over.

In 1987 heb ik een orthomoleculaire cursus voor artsen en paramedici gevolgd, (eigenlijk om te weten of er veel in voedingsland veranderd was, nee dus) en een diploma behaald en zou daarmee voor het E.L.N. gaan werken om artsen voorlichting te gaan geven betreffende voedingssupplementen. Dat werd mij door andere omstandigheden onmogelijk gemaakt dus dat was na nauwelijks een jaar afgelopen.

Samengevat, ik ben dus naast mijn lab werk mensen op dieet gaan zetten en werd dus bv. om 15 uur gebeld voor bv. migraine of reuma en dan was ik dezelfde avond nog bij deze mensen. Van Velsen naar Doetichem, naar Ijsselsteyn of Zeeland. Ik heb dat dus een paar jaar gedaan. Er waren nog geen natuurartsen. Het ging via via. In Haarlem is er een tijdje een "Tobias" migraine dieet in omloop geweest, het ging zijn eigen leven leiden. Mijn eerste patiënt was een man die om de dag op bed lag met hoofdpijn. Was naar de neuroloog gegaan omdat hij eens in maand hoofdpijn had. Na 10 jaar was dat om de dag. Geweldige behandeling dus, werd ook nog door het ziekenfonds vergoed! Zijn eerste aanval kreeg hij pas na 3 weken dieet en toen na 4 -, 5 weken . Het probleem was zo gauw over.

En het is allemaal ruim 30 jaar geleden.
Nu werk ik meer met astrologie. Waarom heeft deze persoon dit of dat. Waarom geboren op die dag. etc
Een boogschutter is voor mij iemand die aan vuur(oorlog) moet zijn doodgegaan. Een Kreeft aan water (emoties) of verdrinking , dus vuur ,lucht ,aarde of watertekens kunnen heel plastisch vertaald worden. Moet natuurlijk naar de hele horoscoop gekeken worden. Maar elke horoscoop verteld zijn eigen verhaal. Over het verleden. Verleden wordt vaak weer in de toekomst geprojecteerd. De geschiedenis herhaalt zich. Maar op zich is astrologie kennis over het verleden. Geen voorspellende wetenschap.

Groeten Anugama